Στη σημερινή μπίζνα του influencing, τα χρήματα έχουν μετατραπεί σε κομμάτι αισθητικής και το τίμημα είναι πως όλο και περισσότεροι νέοι αισθάνονται ότι πρέπει να δείχνουν μια εικόνα οικονομικής επιτυχίας, ακόμη κι αν αυτή διαφέρει αρκετά από την πραγματικότητα.

Σύμφωνα λοιπόν με μια νέα διεθνή έρευνα της Credit One Bank, που δημοσιεύεται στο eu.usatoday.com, αποκαλύπτεται πως πάνω από το 50% της Gen Z παραδέχεται ότι σε συζητήσεις που αφορούν την οικονομική τους κατάσταση μιλούν με υπερβολή ή ακόμα χειρότερα λένε ψέματα.

Από τα Michelin-άτα δείπνα στα χλιδάτα ταξίδια

Η Gen Z βλέπει καθημερινά στα social media εικόνες από πολυτελή διαμερίσματα, δείπνα σε Michelin-ατα εστιατόρια και χλιδάτα ταξίδια στο εξωτικό. Για πολλούς, τα παραπάνω δεν αποτελούν καθημερινότητα αμειβόμενοι με έναν κανονικό μισθό - ειδικά για τους νέους που μπαίνουν τώρα στην αγορά εργασίας.

Η Aja Evans, σύμβουλος ψυχικής υγείας και οικονομική θεραπεύτρια, τονίζει ότι οι νέοι προσπαθούν να προβάλλουν την καλύτερη δυνατή εκδοχή της ζωής τους, ακόμη κι αν αυτό απαιτεί υπέρβαση του προϋπολογισμού τους.

«Οι άνθρωποι ξεπερνούν τα οικονομικά τους όρια για να δείχνουν ότι ζουν όπως τα online πρότυπα», σημειώνει.

Χρέος ή κοινωνικός αποκλεισμός

Παρόλα αυτά, η πίεση δεν μένει μόνο στα social. Η μελέτη δείχνει ότι το 38% των ερωτηθέντων έχουν βρεθεί να πληρώνουν περισσότερο από ότι σηκώνει η τσέπη τους ή να ρίχνει την πιστοληπτική του ικανότητα για να εντυπωσιάσει κάποιον σε ραντεβού. Μάλιστα, το 46% των ανδρών παραδέχεται ότι θα «φούσκωνε» τους λογαριασμούς του για να εντυπωσιάσει κάποιον.

Η Evans εξηγεί ότι βλέπει συχνά αυτό το μοτίβο στους πελάτες της - ακόμη κι αν δεν το αναγνωρίζουν ως «οικονομική ευελιξία». Γάμοι, bachelor πάρτι, ταξίδια και γενέθλια με υψηλό budget δημιουργούν το δίλημμα: χρέος ή κοινωνικός αποκλεισμός.

Όμως, οι πιο ύπουλες παγίδες κρύβονται στις μικρές καθημερινές αγορές. «Ένας καφές εδώ, 20–30 ευρώ εκεί… Στο τέλος ενός μήνα με 800 ευρώ, δεν μένει τίποτα…», επισημαίνει.

Η Gen Z μπροστά στην οικονομική ανασφάλεια

Η Gen Z (δηλαδή όσοι είναι γεννημένοι από το 1997 έως το 2012) αντιμετωπίζει ένα δύσκολο οικονομικό περιβάλλον, τα οποία περιλαμβάνουν: φοιτητικά δάνεια, αυξανόμενο κόστος ζωής και μια «αργή» αγορά εργασίας. Δεν είναι τυχαίο ότι νιώθουν λιγότερη σιγουριά για στόχους όπως η αγορά σπιτιού.

Κάπως έτσι, για πολλούς, η σπατάλη χρημάτων για ένα ωραίο δείπνο ή μια ακριβή τσάντα λειτουργεί ως στιγμιαία ανακούφιση ή ως κάλυψη ανασφαλειών. «Το “θα αποταμιεύσω κάποια στιγμή” γίνεται εύκολη δικαιολογία», λέει η Evans.

Το «να συμβαδίζεις με τους Jones» δεν είναι νέο φαινόμενο. Η διαφορά είναι ότι πλέον οι πιέσεις αυτές ζουν κυριολεκτικά στην παλάμη του χεριού: ατελείωτη πρόσβαση σε τρόπους ζωής από όλο τον κόσμο.

Η λύση; Προοπτική και ρεαλισμός

Η Evans επισημαίνει ότι αυτό που βλέπουμε online είναι μόνο η επιμελημένη κορυφή του παγόβουνου. «Βλέπεις το καλύτερο της ζωής κάποιου», τονίζει, προσθέτοντας ότι το πρώτο βήμα για υγιή οικονομική σχέση είναι η σωστή προοπτική.